Discodel

De discodel. Ik weet niet wat je er voor associaties bij hebt, maar sinds kort denken sommige mensen dan blijkbaar eerder aan een bezoek aan de snackbar dan aan een ietwat ordinaire dame in een jaren ’80 disco op het platteland.

Voor de niet ingewijden, de discodel is een frikandel met mayonaise en een zogeheten discodip. De discodip is dat vrolijk gekleurde grind dat sommige kinderen graag op hun ijsje willen. Het gedrocht, nee niet de ietwat ordinaire dame in een jaren ’80 disco op het platteland maar de gelijknamige snack, schijnt ‘uitgevonden’ te zijn door een biologiestudent. Wat mij betreft kan deze man onmiddellijk gaan solliciteren bij Domino’s Pizza. Als je brein in staat is tot het bedenken van zulke smerige combinaties dan is er vast een mooie toekomst voor je weggelegd  bij die pizzamanipulators. Naar eigen zeggen is de uitvinder op het idee gekomen in een periode dat hij, en zijn ongetwijfeld culinair minstens net zo onderontwikkelde studievrienden, drie tot vier keer per week aan de rol ging. Dat verklaart op zich natuurlijk wel het een en ander. Met een slok op doen we allemaal wel eens rare dingen. Maar de meer verstandigen onder ons proberen dat in de regel verder stil te houden en, indien nodig, te ontkennen.

Niet dus de uitvinders van de discodel. Ze zijn er blijkbaar trots op weer eens aan te tonen dat het met de eetgewoontes van de gemiddelde student nog steeds niet in de haak is. Ik kan mij geheel verplaatsen in het idee dat je ‘s morgens vroeg, na een avond en nacht stevig aan de rol te zijn geweest, enorme trek hebt in een hap die niet geheel past in wat het Voedingscentrum verantwoord acht. Dat je vervolgens niet thuis in je smerige studentenkeuken zelf iets in elkaar gaat flansen, dat begrijp ik ook. Maar dat je daarom je toevlucht zoekt tot het muteren van een frikandel, dat gaat er bij mij niet in. Wat er bij mij ook trouwens niet ingaat is dat er blijkbaar snackbareigenaren zijn die daar aan meewerken. Kom op nou zeg, heeft die beroepsgroep dan helemaal geen moreel besef? Je moet toch op een gegeven moment ergens de grens trekken. Dus, stoppen met die onzin. Maak meteen een eind aan de ‘kapsalon’ en laten we gewoon met zijn allen weer massaal ranzige broodjes shoarma met veel knoflooksaus gaan eten om vier uur ‘s nachts.